Skip to main content

Á árinu 2025 safnaði Hampiðjan Ísland alls 1.229 tonnum af notuðum veiðarfærum og tengdum búnaði til endurvinnslu. Efnið kemur af mestu leyti frá útgerðum, sem skila notuðum veiðarfærum til flokkunar og endurvinnslu, og hins vegar eilítið frá Hampiðjunni sjálfri, þar sem til fellur efni við framleiðslu veiðarfæra.

Magnið er svipað og árið á undan og til samanburðar fóru um 1.128 tonn í endurvinnslu árið 2023 og um 1.295 tonn árið 2024. Magn endurvinnslunnar hefur því verið svipað síðustu ár og haldist á bilinu 1.100 til 1.300 tonn á ári.

Stærsti hluti efnisins sem fór í endurvinnslu árið 2025 var nylon úr veiðarfærum (PA), samtals um 244 tonn, auk 66 tonna úr fiskeldisnetum. Þar á eftir komu um 147 tonn af PE-veiðarfærum og 109 tonn af polypropylene köðlum. Stakur efnisflokkur sem vegur einnig þungt í heildarmyndinni er rockhopper-búnaður, eða um 311 tonn. Um 212 tonn af efni reyndist ekki hentugt til hefðbundinnar efnisendurvinnslu og fór því í orkuendurvinnslu.

Málmar fóru allir í endurvinnslu hér á landi en önnur efni voru send með 62 fjörutíu feta gámum til endurvinnsluaðila erlendis. Ef einungis eru borin saman þau plastefni sem fóru áfram í endurvinnslu erlendis þá voru þau 1.122 tonn en á móti flutti Hampiðjan Ísland inn 976 tonn þannig að 15% meira var flutt út en inn. Það er því stöðugt gengið á uppsafnaða hauga af notuðum veiðarfærum sem leynast víða um land.

Efnið fer til aðila eftir eðli þess og samsetningu. Stærsti hluti ársins 2025 fór til norska fyrirtækisins Nofir, sem tók við um 530 tonnum. Aðrir viðtakendur voru meðal annars danska fyrirtækið Plastix (um 205 tonn) og litháíska fyrirtækið Polivektris (um 85 tonn). Þá fóru einnig um 311 tonn til Granuband í Hollandi og minna magn fór til annarra aðila sem sérhæfa sig í meðhöndlun og endurvinnslu mismunandi efnaflokka.

Árleg samantekt sem þessi sýnir að endurvinnsla notaðra veiðarfæra hefur á síðustu árum orðið fastur þáttur í starfsemi veiðarfærageirans. Með aukinni flokkun og bættri tækni í móttöku og úrvinnslu hefur tekist að koma sífellt stærri hluta efnis aftur inn í hringrás hráefna. Samstarf framleiðslufyrirtækja, útgerða, netaverkstæða og sérhæfðra endurvinnslufyrirtækja skiptir þar höfuðmáli og gerir kleift að halda áfram að draga úr úrgangi og nýta verðmæt hráefni úr notuðum veiðarfærum.